mercoledì 8 aprile 2015

Many children are rejected, abandoned, and robbed of their infancy and future..

THE CHILDREN ...

   ROBBED OF THEIR INFANCY AND FUTURE!

POPE FRANCIS - Wednesday, 8 April 2015 :

" .....Today we continue our reflection on children, the greatest blessing which God has bestowed on man and woman.  I wish to focus our attention on the suffering which many children are experiencing.  From the first moments of their lives, some are rejected, abandoned, and robbed of their infancy and future.  There are those who say it is a mistake to bring these children into the world, due to their fragility, and the hunger and poverty they suffer.  But children are never a mistake, and their sufferings are only reasons for us to love them even more.  Every child who begs on the streets, who is denied an education or medical care, is a cry to God.  Too often, these children become prey to criminals, who exploit them for commerce or violence.  Even in wealthy countries, they suffer due to family crises and living conditions which are at times inhumane.  In every case, their childhood is violated in body and soul.  How did Jesus respond to the children and their parents who brought them to him: “Let the children come to me… for to such belongs the kingdom of heaven” (Mt 19:14).  How beautiful the trust of these parents, and the response of Jesus!  And there are many extraordinary parents who daily make sacrifices for their children.  The Church offers her maternal care to all children and their families, and she brings them the blessing of Jesus.  May we always care for our children, not counting the cost, so that they may never believe themselves to be mistakes, but always know their infinite worth. ..... "

" ......Pensemos en los hijos no deseados o abandonados, en los niños de la calle, sin educación ni atención sanitaria, en los chicos maltratados, a los que les roban su infancia y su juventud… Es una vergüenza para la sociedad y un grito de dolor dirigido directamente al corazón del Padre.
Un niño nunca puede ser considerado un error. El error es del mundo de los adultos, del sistema que nosotros hemos construido, que genera bolsas de pobreza y violencia, en las que los más débiles son los más perjudicados. Los niños son responsabilidad de todos: los padres no deberían sentirse solos en su tarea. La estabilidad social y la promoción de la familia, la ausencia de delincuencia y la posibilidad de un trabajo digno… contribuyen, sin duda, a asegurarles un hogar. Tratándose de los niños, ningún sacrificio es demasiado costoso. Entendamos bien esto: Con los niños no se juega.
Podemos estar seguros de que Dios no se olvida de ninguno de sus hijos más pequeños: sus ángeles están viendo continuamente su rostro en el cielo. Jesús los trató con especial predilección, imponiéndoles las manos y bendiciéndolos; además dijo que, de ellos y de los que se hacen como ellos, es el Reino de los cielos. La Iglesia, por su parte, siempre ha transmitido a los niños y a sus familias la bendición del Señor, poniéndose a su servicio con solicitud maternal y defendiendo con decisión sus derechos......." 

" ..... Chers frères et sœurs, nous avons déjà parlé du grand don que sont les enfants. Aujourd’hui, nous devons aussi parler de la « passion » que beaucoup d’entre eux vivent, parce que refusés, abandonnés, privés de leur enfance ou de leur avenir. Tous ces enfants sont un cri qui monte vers Dieu et accuse le système que nous avons construit. Ils sont la proie de délinquants qui les exploitent ou les entrainent à la violence. Dans les pays riches, beaucoup d’enfants vivent des drames à cause de la crise de la famille, du vide éducatif et des conditions de vie parfois inhumaines. Mais aucun d’eux n’est abandonné du Père des Cieux. Aucune de leurs larmes n’est perdue. Grâce à Dieu, ceux qui ont de graves difficultés trouvent souvent des parents extraordinaires, prêts à tous les sacrifices. Nous ne devons pas les laisser seuls, mais les accompagner. Aux familles et aux enfants, l’Église porte la bénédiction de Dieu, sa tendresse maternelle. Quand il s’agit des enfants qui viennent au monde, aucun sacrifice des adultes n’est trop grand pour qu’aucun d’eux ne puisse penser être une erreur, ne rien valoir. Si la société faisait sienne ce principe, beaucoup lui serait pardonné !..... "

" .... Tanti bambini fin dall’inizio sono rifiutati, abbandonati, derubati della loro infanzia e del loro futuro. Qualcuno osa dire, quasi per giustificarsi, che è stato un errore farli venire al mondo. Questo è vergognoso! Non scarichiamo sui bambini le nostre colpe, per favore! I bambini non sono mai “un errore”. La loro fame non è un errore, come non lo è la loro povertà, la loro fragilità, il loro abbandono – tanti bambini abbandonati per le strade; e non lo è neppure la loro ignoranza o la loro incapacità – tanti bambini che non sanno cosa è una scuola. Semmai, questi sono motivi per amarli di più, con maggiore generosità. Che ne facciamo delle solenni dichiarazioni dei diritti dell’uomo e dei diritti del bambino, se poi puniamo i bambini per gli errori degli adulti?
Coloro che hanno il compito di governare, di educare, ma direi tutti gli adulti, siamo responsabili dei bambini e di fare ciascuno ciò che può per cambiare questa situazione. Mi riferisco alla “passione” dei bambini. Ogni bambino emarginato, abbandonato, che vive per strada mendicando e con ogni genere di espedienti, senza scuola, senza cure mediche, è un grido che sale a Dio e che accusa il sistema che noi adulti abbiamo costruito. E purtroppo questi bambini sono preda dei delinquenti, che li sfruttano per indegni traffici o commerci, o addestrandoli alla guerra e alla violenza. Ma anche nei Paesi cosiddetti ricchi tanti bambini vivono drammi che li segnano in modo pesante, a causa della crisi della famiglia, dei vuoti educativi e di condizioni di vita a volte disumane. In ogni caso sono infanzie violate nel corpo e nell’anima. Ma nessuno di questi bambini è dimenticato dal Padre che è nei cieli! Nessuna delle loro lacrime va perduta! Come neppure va perduta la nostra responsabilità, la responsabilità sociale delle persone, di ognuno di noi, e dei Paesi. ....." 

domenica 5 aprile 2015

CONSPICITUR RESURRECTIONEM CHRISTI!

Paschali, munificentia, et gaudium tuum officium vitae pro munere. Conspicitur resurrectionem Christi!
Pascua: la generosidad, el compromiso y la alegría de hacer de tu vida un don. Somos testigos de la resurrección de Cristo!
Pasqua: la generosità, l'impegno e la gioia di rendere la vostra vita un dono. Stiamo assistendo alla risurrezione di Cristo!
Easter: generosity, commitment and joy of making your life a gift. We are witnessing the resurrection of Christ!
Pâques: la générosité, l'engagement et la joie de faire de votre vie un don. Nous assistons à la résurrection du Christ!
Pasen: vrijgevigheid, commitment en de vreugde van het maken van je leven een geschenk. We zijn getuige van de opstanding van Christus!
Páscoa: generosidade, empenho e alegria de fazer sua vida um dom. Estamos testemunhando a ressurreição de Cristo!
Ostern: Großzügigkeit, Engagement und Freude an der Ihnen das Leben ein Geschenk. Wir sind Zeugen der Auferstehung Christi!

Pasqua: la generositat, el compromís i l'alegria de fer de la teva vida un do. Som testimonis de la resurrecció de Crist!

JOYEUSES FETES DE PAQUES

JOYEUSES  FETES  DE  PAQUES

Pendant que les ténèbres s’épaississaient de menaces,
Aux  abois l’humanité apeurèe  criait  ses  amertumes.
Qui  nous  sauve lorsque Dieu meurt sur la Croix?
Un voile de deuil  couvrait l’univers à jamais  endormi.
Empressé, l’Ange de  Dieu annonça  la Bonne Nouvelle,
Sur l’humanité rayonne à jamais  la gloire  du Ressuscité.
Ressuscités courons  au  tombeau ouvert de  l’Evangile,
Emerveillés de bonheur, annonçons notre transfiguration.
Scrutons à Coeur  joie la Loi,  les Psaumes et  les Prophètes.
Savourons avec paix  et  bohneur le Pain et le Vin Partagés.
Unis ssons nous nous –nous et construisons un monde nouveau.
Soyons  embaumés du parfum de  beatitude des pécheurs pardonnés.
Captons désormais  la  lumière de  la Foi et  de  l’Espérance .
Installons-nous dans la Joie et la  Paix du Nouveau Règne,
Transformons  dans la  victoire du  Messie le chronos en Kairos,
Emmanuel Christ nous  rend  à jamais témoins  de  la vie. Amen!

Que  le  Christ  Ressuscité  
vous  comble des  Joies  et  Bonheurs  du  Printemps  
de la  Nouvelle  Alliance!


Père  Pascal  AKABASSI

giovedì 2 aprile 2015

HAPPY EASTER - JOYEUSE PAQUES - FROHE OSTERN - FELICES PASCUAS – BUONA PASQUA

HAPPY EASTER - JOYEUSE PAQUES - FROHE OSTERN -  FELICES PASCUAS – BUONA PASQUA


Pope Francis:

When the Alleluia resounds again, we will celebrate the Risen Christ, the centre and fulfilment of the universe and history. In these days, may we not only observe the Lord’s Passion, but truly enter into its mystery, making our own the sentiments of Christ. In this way, our Easter will indeed be blessed.

 Das Licht des Auferstandenen erleuchtet die Finsternis und die Kirche jubelt, dass der Stein vom Grab weggewälzt ist und der Weg der Hoffnung offensteht: Christus lebt, er hat den Tod und alle Dunkelheit besiegt.

La piedra del dolor será removida por el resplandor de la resurrección, que ilumina nuestro presente y nuestro futuro.

Le feu de l’amour de Dieu illumine la nuit : le Christ a vaincu la mort, et nous avec lui.

Cristo ha vinto la morte, e noi con Lui. La nostra vita non finisce davanti alla pietra di un sepolcro, la nostra vita va oltre con la speranza in Cristo che è risorto proprio da quel sepolcro. Come cristiani siamo chiamati ad essere sentinelle del mattino, che sanno scorgere i segni del Risorto, come hanno fatto le donne e i discepoli accorsi al sepolcro all’alba del primo giorno della settimana.

  
El Ejecutivo de UMEC - WUCT gracias por su simpatía y deseo de todo corazón una santa Pascua.
 The Executive of WUCT - UMEC thanks you for your sympathy and wish with all my heart a holy Easter.
O Executivo de UMEC - WUCT obrigado pela sua simpatia e desejo com todo meu coração a santa Páscoa.
 L’Exécutif de l’UMEC – WUCT  vous remercie de votre sympathie et  vous souhaite de tout cœur une sainte fête de Pâques.
L’Esecutivo dell’UMEC-WUCT nel ringraziarVi per la Vostra amicizia, Vi augura una buona e santa Pasqua
De Executieve van UMEC-WUCT dankt u  gemeend voor uw sympathie en belangstelling en wenst  u: ‘Zalig Pasen!’ 
                                          
                                                  Mons. V. Dollman, G. Bourdehaud’hui, J. Lydon, G. Perrone


mercoledì 1 aprile 2015

CARDINAL VERSALDI NEW PREFECT OF THE CONGREGATION FOR CATHOLOC EDUCATION

Nominato nuovo Prefetto del Dicastero

VERSALDI

La Congregazione per l’Educazione Cattolica con gioia comunica che Papa Francesco il 31 marzo 2015 ha nominato Sua Eminenza il Cardinale Giuseppe Versaldi Prefetto di questo Dicastero.
Egli assumerà le sue piene funzioni a partire dall’8 giugno 2015.
Il Santo Padre ha disposto che Sua Eminenza il Cardinale Zenon Grocholewski conservi l’incarico di Prefetto del Dicastero fino alla suddetta data.

 Pope Francis has named the former President of the Prefecture for Economic Affairs of the Holy See, Cardinal Giuseppe Versaldi, the newPrefect of the Congregation for Catholic Education.  

El Cardenal Giuseppe Versaldi es el nuevo Prefecto de la Congregación para la Educación Católica. El cardenal era hasta ahora Presidente de la Prefectura para los Asuntos Económicos de la Santa Sede.  
                                               
Le Cardinal Giuseppe Versaldi est  le nouveau Préfet de la Congrégation pour l'Education catholique. Il était jusqu'ici Président de la Préfecture des Affaires économiques du Saint-Siège.

UMEC-WUCT ringrazia vivamente S. E. il Cardinale Grocholewski per la Sua grande sensibilità educativa e per la costante attenzione e vicinanza all'Unione; formula sentiti auguri all'eminentissimo  nuovo Prefetto, assicurando piena e leale collaborazione.                                                      

sabato 21 marzo 2015

22 de marzo Día Internacional del Agua 2015 - Water and Sustainable Development

22 de marzo

Día Internacional del Agua 2015
Agua y desarrollo sostenible

Water and Sustainable Development


El Día Mundial del Agua es un día para destacar la función esencial del agua y propiciar mejoras para la población mundial que sufre de problemas relacionados con su escasez. Es un día para debatir cómo debemos gestionar los recursos hídricos en el futuro.l agua es un elemento esencial del desarrollo sostenible. Los recursos hídricos, y la gama de servicios que prestan, juegan un papel clave en la reducción de la pobreza, el crecimiento económico y la sostenibilidad ambiental. El agua propicia el bienestar de la población y el crecimiento inclusivo, y tiene un impacto positivo en la vida de miles de millones de personas, al incidir en cuestiones que afectan a la seguridad alimentaria y energética, la salud humana y al medio ambiente.


   Especial de la UNESCO (english)



venerdì 20 marzo 2015

NO MALTRATEMOS LAS RAICES! NON STRAPPATEMI LE RADICI!


NO MALTRATEMOS

LAS RAÍCES


Giovanni Perrone *

Nos pasó al conseguir plantas para regalar? O para comprar? A veces parecen plantas exuberantes, con hermosas flores, pero .... después de unos pocos días se marchitan. Tal vez tenemos que cambiar el recipiente, usted se pregunta. Intenta, pero te das cuenta de que la planta no tiene raíces!
La cotidiana y alarmante noticia que recibimos de diferentes zonas del mundo, especialmente aquellas zonas en las que está el autodenominado el estado islámico, nos muéstra una furia feroz para erradicar la memoria milenaria de la civilización antigua y las raíces del mundo occidental.
Es una loca y ciega operación por la desertificación. Es fácil, de hecho, trasformar un florido bosque en un árido desierto, es muy difícil de hacer lo contrario, especialmente cuando el suelo está lleno de herbicidas venenosas!
Estos terribles acontecimientos son condenados con prontitud y se resistieron, con la esperanza de que una paz duradera garantizará un progreso real para toda persona y de cada pueblo. Tal barbarie debemos preguntarnos por qué no encuentra un terreno bien fértil en nuestra casa.
Incluso en Europa y muchos otros países de todo el mundo (incluyendo el nuestro), de hecho, con el pretexto del laicismo y la libertad, se manifiestan intentos velados o explícitos en la erradicación y la desertificación. El laicismo no es una tabla rasa; no hace que la gente y las instituciones sean algo inodoro e insípido; No esteriliza ni homogeniza!
El ser laico debe denotar una actitud positiva de respeto y promoción de las personas y la cultura. La verdadera laicidad y la verdadera libertad, de hecho, no se rigen por la lógica individualista o colonialista, pero si por la promoción del bien común. La laicidad es un valor positivo: no es posible impedir todo para no desagradar a nadie. Es más bien promover el conocimiento, el diálogo, el desarrollo, la interacción pacífica, el uso responsable de la libertad.
Hay eventos que debe darnos una pausa: la negativa a hacer referencia a las raíces cristianas en la Constitución Europea, que dicen "secularizar" fiestas y tradiciones típicamente cristiana, vaciarlos de contenido y significado, la falta de educación en valores en muchas familias y, a veces incluso, en las instituciones civiles y educativas, los arrogante francotiradores de los medios contra los valores fundamentales para el individuo y la sociedad, la escasa cultura de la que muchos están contentos .... son formas de desertificación cultural e incluso la castración cultural. Casi parece que se le diga a la gente que arrancar árboles de bosques caducifolios para plantar calabazas, de acuerdo a los caprichos de la moda de turno.
No arranquemos las raíces de la generación más joven! Basamos el crecimiento de raíces fuertes, que por supuesto necesitan un suelo fértil y bien cuidado, y la poda de la planta, ya que cada árbol es floreciente y da buen fruto. Nosotros no tomamos la memoria y el futuro de nuestros hijos, la reducción de los OMG o de los pollos de engorde, así engordados para la masacre.
Los terrenos baldíos pronto fueron ganados por espinas y malezas traídas por los vientos del día; están colonizados por malezas invasoras. Nosotros nos ayudamos a nosotros mismos y a nuestros hijos para recordar, para crecer apoyados y guiados por los valores que exaltan la dignidad de cada persona y fundaron la comunidad, tales como el diálogo, el altruismo, la cooperación, el amor por la vida y por la medio ambiente, la democracia, la no violencia, la sencillez, la espiritualidad, la justicia ....
Debemos hacer memoria para no olvidar y para construir un futuro mejor! Por ejemplo, ¿cuál es la fiesta de la Pascua si no nos ayudamos a nosotros mismos y a los jóvenes, como los niños, a entender la Pascua histórica, cultural y religiosa, lo que la caracteriza, el mensaje que viene, el comportamiento más apropiado para hacer la verdadera fiesta ....? La cultura es la comprensión inteligente, no el prejuicio estúpido!
Sin esto, la Pascua permanece como migas con moho de los dulces de Pascua, alguna resaca o alienación, algunos destellos del folclore. Todavía un desarraigo de la cultura, la esterilización, la pérdida de la memoria y la fertilidad.
Feliz Pascua a todos!


*Secretario general UMEC-WUCT – Union Mundial de Educadores Catòlicos

NON STRAPPATEMI LE RADICI! 



sabato 14 marzo 2015

INSEGNARE E' UN LAVORO BELLISSIMO - TEACHING IS WONDERFUL - LA ENSENANZA ES UN TRABAJO HERMOSO - ENSINAR E' UN BELO TRABALHO



TEACHING IS WONDERFUL!

PAPA FRANCESCO AGLI INSEGNANTI CATTOLICI ITALIANI

(Dal discorso del Santo Padre ai membri dell'UCIIM - Roma, aula Paolo VI, 14 marzo 2015)

Cari colleghi e colleghe,
permettetemi di chiamarvi così, perché anch'io sono stato insegnante come voi e conservo un bel ricordo delle giornate passate in aula con gli studenti. ...

Insegnare è un lavoro bellissimo. Peccato che gli insegnanti siano malpagati. Perché non c’è soltanto il tempo che spendono per fare scuola, poi devono prepararsi, poi devono pensare ad ognuno degli alunni: come aiutarli ad andare avanti. E’ vero? E’ un’ingiustizia. Io penso al mio Paese, che è quello che conosco: poveretti, per avere uno stipendio più o meno che sia utile, devono fare due turni! Ma un insegnante come finisce dopo due turni di lavoro? E’ un lavoro malpagato, ma bellissimo perché consente di veder crescere giorno dopo giorno le persone che sono affidate alla nostra cura. È un po’ come essere genitori, almeno spiritualmente. E’ anche una grande responsabilità!
Insegnare è un impegno serio, che solo una personalità matura ed equilibrata può prendere. Un impegno del genere può incutere timore, ma occorre ricordare che nessun insegnante è mai solo: condivide sempre il proprio lavoro con gli altri colleghi e con tutta la comunità educativa cui appartiene. ........

Come Gesù ci ha insegnato, tutta la Legge e i Profeti si riassumono in due comandamenti: ama il Signore Dio tuo e ama il tuo prossimo (cfr Mt 22,34-40). Ci possiamo domandare: chi è il prossimo per un insegnante? Il “prossimo” sono i suoi studenti! È con loro che trascorre le sue giornate. Sono loro che da lui attendono una guida, un indirizzo, una risposta – e, prima ancora, delle buone domande!
Non può mancare fra i compiti ..... quello di illuminare e motivare una giusta idea di scuola, oscurata talora da discussioni e posizioni riduttive. La scuola è fatta certamente di una valida e qualificata istruzione, ma anche di relazioni umane, che da parte nostra sono relazioni di accoglienza, di benevolenza, da riservare a tutti indistintamente. Anzi, il dovere di un buon insegnante – a maggior ragione di un insegnante cristiano – è quello di amare con maggiore intensità i suoi allievi più difficili, più deboli, più svantaggiati. Gesù direbbe: se amate solo quelli che studiano, che sono ben educati, che merito avete? E ce ne sono alcuni che fanno perdere la pazienza, ma quelli dobbiamo amarli di più! Qualsiasi insegnante si trova bene con questi studenti. A voi chiedo di amare di più gli studenti “difficili”, quelli che non vogliono studiare, quelli che si trovano in condizioni di disagio, i disabili, gli stranieri, che oggi sono una grande sfida per la scuola.
Se oggi un’Associazione professionale di insegnanti cristiani vuole testimoniare la propria ispirazione, è chiamata ad impegnarsi nelle periferie della scuola, che non possono essere abbandonate all'emarginazione, all'ignoranza, alla malavita. 

In una società che fatica a trovare punti di riferimento, è necessario che i giovani trovino nella scuola un riferimento positivo. Essa può esserlo o diventarlo se al suo interno ci sono insegnanti capaci di dare un senso alla scuola, allo studio e alla cultura, senza ridurre tutto alla sola trasmissione di conoscenze tecniche ma puntando a costruire una relazione educativa con ciascuno studente, che deve sentirsi accolto ed amato per quello che è, con tutti i suoi limiti e le sue potenzialità. In questa direzione il vostro compito è quanto mai necessario. E voi dovete insegnare non solo i contenuti di una materia, ma anche i valori della vita e le abitudini della vita. Le tre cose che voi dovete trasmettere. Per imparare i contenuti è sufficiente il computer, ma per capire come si ama, per capire quali sono i valori e quali abitudini sono quelle che creano armonia nella società ci vuole un buon insegnante.

La comunità cristiana ha tantissimi esempi di grandi educatori che si sono dedicati a colmare le carenze della formazione scolastica o a fondare scuole a loro volta. Pensiamo, tra gli altri, a san Giovanni Bosco, di cui quest’anno ricorre il bicentenario della nascita. E lui consigliava ai suoi sacerdoti: educare con amore. Il primo atteggiamento di un educatore è l’amore.  È a queste figure che potete guardare anche voi, insegnanti cristiani, per animare dall'interno una scuola che, a prescindere dalla sua gestione statale o non statale, ha bisogno di educatori credibili e di testimoni di una umanità matura e completa. Testimonianza. E questa non si compra, non si vende: si offre.
Come Associazione siete per natura aperti al futuro, perché ci sono sempre nuove generazioni di giovani a cui trasmettere il patrimonio di conoscenze e di valori. Sul piano professionale è importante aggiornare le proprie competenze didattiche, anche alla luce delle nuove tecnologie, ma l’insegnamento non è solo un lavoro: l’insegnamento è una relazione in cui ogni insegnante deve sentirsi interamente coinvolto come persona, per dare senso al compito educativo verso i propri allievi. La vostra presenza qui oggi è la prova che avete quelle motivazioni di cui la scuola ha bisogno.

Vi incoraggio a rinnovare la vostra passione per l’uomo – non si può insegnare senza passione! - nel suo processo di formazione, e ad essere testimoni di vita e di speranza. Mai, mai chiudere una porta, spalancarle tutte, perché gli studenti abbiano speranza.
Vi chiedo anche, per favore, di pregare per me, e vi invito, voi tutti, a pregare la Madonna, chiedendo la benedizione.


ENSINAR E' UM BELO TRABALHO

ENSEIGNER EST UN BEAU METIER



venerdì 13 marzo 2015

GIUBILEO STRAORDINARIO - HOLY UEAR OF MERCY - JUBILEO DE LA MISERICORDIA - JUBILE' EXTRAORDINAIRE

PAPA FRANCESCO:
“…. Cari fratelli e sorelle, ho pensato spesso a come la Chiesa possa rendere più evidente la sua missione di essere testimone della misericordia. E’ un cammino che inizia con una conversione spirituale; e dobbiamo fare questo cammino. Per questo ho deciso di indire un Giubileo straordinario che abbia al suo centro la misericordia di Dio. Sarà un Anno Santo della Misericordia. Lo vogliamo vivere alla luce della parola del Signore: “Siate misericordiosi come il Padre” (cfr Lc 6,36). E questo specialmente per i confessori! Tanta misericordia!
Questo Anno Santo inizierà nella prossima solennità dell’Immacolata Concezione e si concluderà il 20 novembre del 2016, Domenica di Nostro Signore Gesù Cristo Re dell’universo e volto vivo della misericordia del Padre. Affido l’organizzazione di questo Giubileo al Pontificio Consiglio per la Promozione della Nuova Evangelizzazione, perché possa animarlo come una nuova tappa del cammino della Chiesa nella sua missione di portare ad ogni persona il Vangelo della misericordia.
Sono convinto che tutta la Chiesa, che ha tanto bisogno di ricevere misericordia, perché siamo peccatori, potrà trovare in questo Giubileo la gioia per riscoprire e rendere feconda la misericordia di Dio, con la quale tutti siamo chiamati a dare consolazione ad ogni uomo e ad ogni donna del nostro tempo. Non dimentichiamo che Dio perdona tutto, e Dio perdona sempre. Non ci stanchiamo di chiedere perdono. Affidiamo fin d’ora questo Anno alla Madre della Misericordia, perché rivolga a noi il suo sguardo e vegli sul nostro cammino: il nostro cammino penitenziale, il nostro cammino con il cuore aperto, durante un anno, per ricevere l’indulgenza di Dio, per ricevere la misericordia di Dio …. “


'Holy Year of Mercy' will begin on December 8
Pope Francis has declared an Extraordinary Jubilee Year for the Church, calling it a “Holy Year of Mercy”.
The year will begin on December 8 2015, the 50th anniversary of the end of the Second Vatican Council, and conclude on November 20 2016, the Feast of Christ the King.
The Pope told the faithful at St Peter’s Basilica today: “Dear brothers and sisters, I have thought about how the Church can make clear its mission of being a witness of mercy.
“It is a journey that starts with a spiritual conversion. For this reason I have decided to declare an Extraordinary Jubilee that has the mercy of God at its center. It will be a Holy Year of Mercy.”
“I am convinced that the whole Church will be able to find in this jubilee the joy of rediscovering and making fruitful the mercy of God, with which we are all called to give consolation to every man and every woman of our time,” Francis added, entrusting the Holy Year to Mary, Mother of Mercy.

JUBILEO DE LA MISERICORDIA
El papa Francisco anunció hoy la celebración de un 'Jubileo de la Misericordia', que comenzará el próximo 8 de diciembre con la apertura de la Puerta Santa de la basílica de San Pedro y concluirá el 20 de noviembre de 2016. El Año Santo comenzará oficialmente eldía de la Inmaculada Concepción y finalizará casi un año después, en la festividad de Nuestro Señor Jesucristo, Rey del Universo, dijo el papa.
El anuncio de este Año Santo extraordinario se produjo durante la celebración de la penitencia en la Basílica de San Pedro, el mismo día en el que se cumple el segundo aniversario de la elección como papa del argentino Jorge Mario Bergoglio. "La llamada de Jesús nos anima a no detenernos nunca en la superficie de las cosas, sobre todo cuando nos encontramos ante una persona. Estamos llamados a ver más allá, a apuntar al corazón para ver de cuánta generosidad es uno capaz. Nadie puede ser excluido de la misericordia de Dios", dijo.
Y añadió: "He pensado a menudo en cómo la Iglesia pueda hacer más evidente su misión de ser testimonio de la misericordia. Es un camino que inicia con una conversión espiritual. Por eso he decidido convocar un Jubileo extraordinario que tenga en su centro la misericordia de Dios".

Le Pape décrète un Jubilé extraordinaire pour célébrer Vatican II
Le pape François a annoncé aujourd'hui, au deuxième anniversaire de son élection, un Jubilé extraordinaire pour célébrer le Concile Vatican II et encourager sa mise en oeuvre cinquante ans après sa clôture. 

Ce Jubilé, ou "Année sainte extraordinaire", aura lieu du 8 décembre prochain au 20 novembre 2016 et sera "le Jubilé de la miséricorde", a annoncé le pape. La miséricorde, ou le pardon de Dieu, est le concept central du pontificat de François. Lors du précédent Jubilé de 2000/2001, 30 millions de pèlerins étaient venus à Rome.

MESSAGE DU NOUVEAU ASSISTANT ECCLESIASTIQUE - Msg DOLLMAN - Message of Bishop Dollmam Mensaje de Monsenor Dollman Messaggio di S.E. Mons. Vincenzo Dollman Botschaft des neuen kirchlichen Assistenten von UMEC-WUCT

Message de Monseigneur Dollmann
Evêque auxiliaire de Strasbourg, Assistent Ecclésiastique de l’UMEC-WUCT

     En février dernier, le Conseil Pontifical pour les Laïcs m’a confirmé dans la responsabilité d’assistant ecclésiastique de l’UMEC, succédant ainsi à Mgr Luc van Loy qui aura marqué l’Union durant de longues années. Depuis mon ordination épiscopale en septembre 2012 les sollicitations pour des missions en dehors du diocèse ne manquent pas. 
    Mais cette dernière, je l’accepte volontiers la situant dans le prolongement de mes différentes responsabilités liées à l’éducation. Après mon ordination sacerdotale, j’ai été  envoyé comme aumônier dans une école catholique en Alsace, puis comme directeur spirituel au Grand-Séminaire de Strasbourg et enfin en 2009 au Séminaire Français de Rome. 
    Durant mon séjour romain de trois ans, j’ai été également membre de la Congrégation pour l’Education Catholique, chargé du suivi des séminaires de tradition francophone.
    Ma nomination intervient alors que nous célébrons le 50ème anniversaire de la Déclaration Gravissimum educationis qui après avoir rappelé le droit universel à l’éducation, en définissait ainsi le but : «  former la personne humaine dans la perspective de sa fin la plus haute et du bien des groupes dont l’homme est membre et au service desquels s’exercera son activité d’adulte » (EC n.1). 
     Cette perspective pour laquelle s’engage l’Eglise en fidélité au Christ demeure une tâche stimulante pour tout éducateur, particulièrement dans le contexte actuel marqué par le défi de l’interculturalité.

Avec mes plus respectueuses salutations.
+ Vincent Dollman